Mumijo, een oeroud medicijn

Door Internationaal Therapeut, 0 reacties, 18062x bekeken

Mumijo_Altai-gebergte_2Wondermiddel bij wonden en botbreuken
Rusland, Zuid-Siberië, Altaj gebergte. 1939 jaar.
Een Russische academicus Nikolay Amshinsky beschrijft zijn eerste kennismaking met Mumijo (Shilajit), het natuurlijke geneesmiddel dat ook al zo lang bekend is in de Ayurvedische geneeskunde:

“Tijdens het oversteken van een bergrivier met een sterke stroming is een van onze paarden zeer ernstig gewond geraakt aan zijn been. We waren dus genoodzaakt om te stoppen en het gewonde paard te verzorgen…
Onze Zuid-Siberische gids keek met weinig vertrouwen naar de verbandspullen (jodium, gaasjes, verband etc.) die we uit onze verbanddoos te voorschijn gingen halen.
“Dit zijn geen goede spullen”, zei hij resoluut, “ik ga zo meteen een ander geneesmiddel halen, dat wel goed en snel werkt”. En weg was die..
Zo’n twee uur later kwam hij terug met een stuk zwart steenachtig spul. Dat was Mumijo ofwel Shilajit. De gids verkruimelde dat steentje in zijn hand en deed de zwarte glinsterende kruimels in een beker. Dan deed hij een klein beetje water er bij. De zwarte kruimels begonnen in het water op te lossen tot de consistentie van zo’n dikke room. Daarna goot de gids dit zwarte roomachtige spul in de wond van het paard en deed wat verband erop en ook een oude keukendoek eromheen.
“Morgen is het over en dan kunnen we verder gaan”, zei hij met volle overtuiging.
We konden daar moeilijk in geloven..
Echter, de gids had helemaal gelijk, want de volgende ochtend zagen we met verbazing dat de wond niet alleen dicht  maar zelfs helemaal genezen was.”

Wat is Mumijo?
Het Russische woord “мумиё” (= mumijo) kent verschillende spellingen en benoemingen, zoals mumio, mumie, mummiyo, mummiya, Shilajit, Shilajeet,  Barahshin, Dorobi, Baraga Shun, Chao-tong, Wu Ling Zhi en Brag-Shun etc.

Mumijo is een teerachtige substantie die niet alleen in Rusland wordt gevonden, maar ook in Afghanistan, Nepal, Bhoetan, Pakistan, China en Tibet; op de hoogvlaktes (1000-5000m boven zeeniveau) van de Himalaya, de Kaukasus en het Altai gebergte, alle in Centraal-Azië. Ook in streken van Antarctica is een soortgelijke substantie gevonden. De kleur kan variëren van gelig bruin tot diepzwart, afhankelijk van de samenstelling.

Voor medicinale toepassingen wordt aan de zwarte variant de voorkeur gegeven, deze is het meest krachtig. Mumijo/Shilajit is zeldzaam en daardoor duur. Veel van de commercieel te koop aangeboden supplementen zijn waarschijnlijk in feite Ozokerite, een soortgelijke substantie, die echter geen organische bestanddelen bevat, wordt gewonnen in open mijnen (dus niet uit de bergwand komt sijpelen) en een ingrediënt is van o.m. lipstick en andere cosmetica. Het heeft geen medicinale werking. Ozokerite is keihard, terwijl Mumijo een zachte pasta is. Echte Mumijo heeft een vaag olieachtige/asfaltachtige geur, en zal in de palm van de hand zacht worden als gevolg van lichaamswarmte.

Mumijo, een oeroud alternatief medicijn
Het heeft een lange gebruiksgeschiedenis als alternatief medicijn en staat in de Ayurvedische geneeskunde in hoog aanzien als een remedie tegen allerlei kwalen, zoals nieraandoeningen, chronische bronchitis, diabetes, anemie (bloedarmoede) en verstoorde bloedsuikerwaarden, astma, galstenen, geelzucht, dyspepsie, bloedende aambeien, epilepsie, een vergrote lever en milt, algemene spijsverteringsstoornissen, wormen, prostatitis, zenuwzwakte, impotentie en gebrek aan libido, botfracturen, algemene wondheling, verkoudheid, als vitaliteit verhogend en als anti-verouderingsmiddel. Meer dan 3000 jaar oude Sanskriet geschriften maken al melding van deze ‘vernietiger der zwakheid’. Aristoteles schreef in de 4e eeuw voor Christus al over de helende werking van Mumijo.

Oorsprong en samenstelling

Het is bewezen dat Mumijo alle elementen van de tabel van Mendelejev bevat.

Onder invloed van zonnewarmte ‘zweet’ de rots en dit ‘zweet’ is de Mumijo/Shilajit. De chemische samenstelling is inmiddels vastgesteld. Het is een wisselende combinatie van gefossiliseerde/gefermenteerde vegetatie van verschillende planten, vermengd met mineralen die van oorsprong in het gesteente aanwezig zijn. Verder zijn er schimmels en sporenelementen in overvloed, zoals in alle humus-achtige substanties.

De samenstelling is afhankelijk van de vindplaats, uiteraard.Vanuit de optiek van de medische wetenschap zijn de belangrijkste actieve componenten benzoëzuur en verwante elementen zoals humuszuur en fulvinezuur, die ontstaan door het vergaan van o.m. planten. Deze laatste worden in de tuinbouw maar ook in voedingssupplementen toegepast.

Wetenschap en medicinaal gebruik
In de Sovjet-Unie was de eerste die Mumijo wetenschappelijk heeft onderzocht prof. A.M. Shakirov, directeur van het Oezbeeks Wetenschappelijk onderzoeksinstituut van Traumatologie en Orthopedie. Hij kwam met de aanbeveling dat Mumijo zou moeten worden toegepast als hulpmiddel bij het herstellen van botbreuken. Sinds 1961 is het een officieel toegelaten en erkend medicijn.

Uit zijn onderzoek bleek dat de heling van botbreuken wordt aanzienlijk versneld door Mumijo oraal te gebruiken. In 1965 werd een eerste Mumijo symposium georganiseerd in Doeshanbe (Tadzjikistan), waar onderzoeksresultaten werden vergeleken en geëvalueerd. De uitkomst was dat meer klinische studies gerechtvaardigd waren. Een tweede symposium werd in 1972 gehouden op initiatief van het Pyatigorsk Institute of Balneology (onderzoek van helende minerale baden) and Fysiotherapie (in Essentuki, een stadje aan de voet van het Kaukasus gebergte). Een derde vond plaats op initiatief van het Sovjet Ministerie van Gezondheid in Tasjkent. Het is duidelijk dat de positieve resultaten van onderzoek en klinisch gebruik de aandacht trokken.

Op het territorium van de voormalige Sovjet-Unie worden geneesmiddelen en supplementen op basis van Mumijo nog steeds in iedere apotheek te koop aangeboden en verder ontwikkeld resultaten van onderzoek geven daar aanleiding toe. Het gaat dan vooral om tabletten en capsules. Het is daar erkend als geneesmiddel en er is de afgelopen decennia veel wetenschappelijk onderzoek naar verricht, dat echter voor de rest van de wereld grotendeels onbekend is vanwege de taalbarrière en de tot 1989 gesloten grenzen van de Sovjet-Unie.

Momenteel wordt vooral in India wetenschappelijk onderzoek verricht naar de basis van de werking van traditionele Ayurvedische medicatie, waaronder dus ook Mumijo/Shilajit.

Bron: Balatsky

 

Geef een reactie